دلتنگی مرا می خواند

باد دلتنگی های مرا به هم بازی

دعوت می کند.......

دلتنگی هایم در آسمان بی ستاره می رقصند.......

و هر یک خود ستاره ای در آسمان می شود.

حالا من در زیر  آسمان پر ستاره

دلتنگی هایم قدم می زنم.....

۱

ساز را برداشتم

جهان را یک به یک نواختم

در غروب سرد پایز ......شد خزان را......

در طلوع صبح امید مرغ سحر را

۲ 

سرد شد انگشتانم

به امید چراغی گرمی بخش

اما هر گز ......

وجودم سرد تر شد

سازم خود را به آتش کشید تا گرم شوم

۳

حالا گرم شدم

اما

دیگر سازی ندارم که بنوازم

............ 

آهای ...............

با شمام .................

صدام را می شنوید؟؟؟؟

فکر نکنید وجود مرا هم می توانید در بند بگیرید....

من سالهاست که بند بند وجودم در بند است......

با این وجود شعار آزادگی سردادم

با این شعار خود را آتش زدم و سوختم تا ساختم

آتشی که نفت و کبریتش را تو به به من دادی

من آن روزی که در بندم آزادم.......

و آن روزی که آزادم در بندم......

حال اگر میخواهی آزادم کنی

 در بندم بگیر ....

تو آزاد بودی و تنها

من تنها بودم و در بند

تو در بند کردی خود را

من آزاد شدم با تو

گذشت.......

ای کاش یک بار دیگر

 مادرم مرا در آغوش می گرفت

تا پدرم لبخند بر لب بزند

بجای دندان.......

من از بودن می گویم و پایان...

سر انجام هردو مان باهم

                    فریاد خواهیم زد

                               زنده باد

                                  فریاد........

                                   وای فریاد

                                  خدا فریاد

                                      فریاد......

ندانی که چه درد است...

درد است که ندانی که چه.

درد است...

درد است ...

درد است...

همه دنیاوجهان یک سره درد است

انگار که جهان می خواهد یک بار دگر فرزند بزاید....

ای کاش نزایید........

ابراهیم وار هر روز کمر به قتل

جان خویش کرده ایم ....

به امید معجزه ای .....

چه خیال تلخیست.......

این بیخیالی ها.

انگار که خانه شیطان است خانه ء مان

       که از هر طرف سنگی بر او می کوبند

و

اسمش را بر روی کوچه ها .

فرزندانشان را در مدارس شبانه روزی شاهد

و

زنانشان را در کلاس مسائل شرعی جنسی.

چه خوشخیالانه همه چیز را توجیه میکنند.......